F. M. Dostoyevski’nin romanlarında rüyalar, karakterlerin iç dünyasındaki ruhsal çatışmalarının izlenebildiği önemli anlatı unsurları arasında yer alır. Bu kitap, Suç ve Ceza ile Karamazov Kardeşler’de öne çıkan iki deneyimi C. G. Jung’un analitik psikolojisi çerçevesinde inceliyor. Raskolnikov’un atın dövülmesine ilişkin rüyası ile İvan Karamazov’un Şeytan’la karşılaşmasını odağına alarak rüya, gölge ve yüzleşme arasındaki ilişkiyi tartışıyor.
Jungiyen Perspektiften Dostoyevski’de Rüya ve Gölge, Dostoyevski’nin kurmaca dünyasını Jung’un analitik psikolojisiyle metin merkezli biçimde okur. Rüya ve halüsinasyon sahnelerini yalnızca psikolojik birer belirti olarak değil, karakterin etik tercihinin sahnelendiği anlar olarak değerlendirir. Böylece kitap, Rus edebiyatı ve Jungiyen psikolojiyle ilgilenen okurları, edebî metin ile psikolojik kuram arasındaki bu karşılıklı okumaya davet eder.